Chapati

I dag lærte Robert meg å lage chapati (men eg lærte ikkje korleis ein staver det). Chapati er ein øst-afrikansk rett som minner om potetkake, berre uten potet. Og så er det heller slett ikkje ei kake. Men godt er det!



Chapati på ein-to-tre

Rikeleg med kvinnelege styremedlem

Utdrag fra artikkel på www.ukeavisenledelse.no, fra 10.01.07:

"Mange kvinner i kristne styrer
Nesten halvparten av medlemmene i "kristne" styrer er kvinner [...]
Vårt Land har gjennomgått styrene i 45 stiftelser og organisasjoner tilknyttet kristenfolket, og har funnet at 153 av 358 styremedlemmer, 43 prosent, er kvinner.
[...]

I styret til Norges Kristelige Studentforbund er åtte av seks medlemmer kvinner."

Ja, de må eg sei. De e ikkje mange andre så greie å få så mange dame inn i styret. Gratulere, NKS!

kor eg har vore i verden

Redningsaksjon

I lekehyttå fannt Unn Iren ein forfrossen stakkars eddarkopp. Han bevegde seg ikkje i de heila tatt, men udenom de så såg an fine å tjukke ud. Så då prøvde me å blåsa litt på an. Itte litt av denne føningå, blei an så livlige så. Nå leve an lykkelig sine daga i boghyllå inne i lekehyttå vår.







Edna Edderkopp






Både fru Edna og herr Petter Edderkopp liker det best når sola skin

BIlder

I dag laga eg dette:

Pirosjki og New York

Pirosjki (russisk/aserbajdsjansk fast food) og New York har vel eigentleg ikkje så mykje til felles, viss me ser vekk fra at innholdet i begge er ei stappe av mykje rart. Men hadde det ikkje vore for at tre familiemedlem er i New York, så hadde me ikkje hatt heile kjøkkenet og stova for oss sjølv i går til å lage denne fantastiske retten.



Signe-Lisa og Andrea et pirosjki i Aserbajdsjan

Pirosjki i Leiteveien 40





Etter at eg hadde spist meg mett på pirosjki og på det nydelege ferske brødet til Pia, såg me Pirates of the Caribbean. Den hadde ingen slutt! Eg blei så skuffa =(

Ellers så må eg ikkje gløyma det fantastisk store som skjedde på laurdag: Pia vant i eit spel! Faktisk meir enn ein gong òg. Fyrst vant ho ein gong i spøkelset og så blei ho president i Presidenten. Siden presidenten fekk dei tre beste av bomsen, fekk ho behalde den gode stillinga si to rundar før ho brutalt føyk ned som boms. Jaja, no veit me i alle fall at det er mogleg. Så: Gratulerer, Pia!

Det Store Skinkeboks-Slaget

Ikkje alle skinker overgir seg like lett. I går var me fire mann (eller eigentleg ein mann og fire kvinner), men strevde likevel lenge for å få knerta boksen.

Det heile starta med at far skulle ha karatreff heime. Og siden mor ikkje var heime, og kjøleskapet nokså tomt, foreslo me jentene i huset at han skulle skjære opp ei skinke til maten og servere. Då ser brødmåltida straks mykje stiligare ut.

Så var det berre å få opna den boksen då. Han hadde ikkje sånn nøkkel ein kan dra i for å få opp lokket. Først prøvde me boksåpnaren vår, eit gamalt, kvitt apparat på veggen som blei satt opp omtrent same tid som huset vårt. Denne svikta totalt. Alt han gav, var eit lite kikkehol inn til skinka.

Etter lang romstering i skuffene fann far eit anna opnereidskap. Han var den einaste som forsto at den metalldingsen var til å opne boksar med. Eg trur ikkje metallsaken forsto det sjølv ein gong. Han laga nokre store, trekanta hol, men tok med seg trekantbiter av kjøtet med det same.

Alternativ nummer fire var å prøve med ein raud lommekniv. Det gjekk heller ikkje så godt.

No var me ganske leie. Boksen såg ganske smadra ut og likeså den lille delen av skinka som hadde kome fram i dagslyset. Det var rett før eg sa meg einig med muslimane i at gris er best å ikkje ete. Det vart jo berre griseri over heile benken. Vanlig kniv virka heller ikkje. På toppen av det heile skar far seg to gongar på dei kvasse kantane av herr Skinkeboks.

Men på mirakuløst vis ga motstandaren vår seg til slutt. Unn Iren tok det modige sluttoppgjøret med å pirke innholdet ut gjennom det lille holet me hadde laga, medan dei stolte og til dels blodige seierherrane (igjen, ein herre og resten frøkener) sto og såg på.

Kven sa vel at fire mot éin er urettferdig?












skada finger

våpena












prosessen

På tur

Fire tobeinte og to firbeinte på tur til gapahuken ved Dalsnuten (Unn Iren gjekk før eg kom på at fotoapparatet var med).

Snøbilete

Samefolkets dag, 6.februar

Hurra!

Das Urteil klar til dom

Endeligt! Nå e eg heilt ferige me Kafka-presentasjonen min, analyse av das Urteil. Ikkje akkurat de lettaste eg har prøvd meg på. Kjenne meg så klar for å få arbeide mitt slakta av leraren imårå...

Ubestemmelige ting

Någen ting e rett å slett bare ubestemmelige. De gjelde fysst å fremst mad, men åg andre ting. Sjøl om eg prøve mitt besta å finna ud om eg lige d eller ikkje, så greie eg d ikkje.
Her e ei lista øve de ubestemmeliga (du må gjerna tipsa meg om meir viss du forstår ke eg snakke om å vett om någe):

- Paprika (så sprøtt å saftigt, men de smage så merkeligt!)
- Läkerol kaktus. Kan kaktus ver godt?
- Lyden av kviskring. E de plagsomt elle e de ein rolige fine lyd?
- "ullete mjølkage" fra Aserbajdsjan
- vekkerklokke.e de best å komma på tiå eller best å få sova lenge?
- leverpostei
- snø

impuls

Impuls va bra! Å så va de så koseligt å ha Signe-Lisa på besøg. Eg sto på gus-stand me Signe-Lisa. Her e någen bilde fra den fina helgå:

Signe-Lisa på Stand . besøk på stand av Mirjam og Anne(Anne prøver sauehatten)

impuls 2007!

talar

Kebab på Ankara Kebab etterpå. Namnam!

Herzlichen Glückwunsch zum Geburtstag, Pia!

Den 30. Januar, rett før klokka tolv om natta, for 17 år siden blei Pia Schley født! Gralla me dagen, Pia=)

Me vil ha nordlys

Nå har me vore ute 2 kveldar på rad for å kikke etter nordlyset, men det har ikkje vist seg ennå sjølv om vêret er akkurat rett. Men me hadde i alle fall to flotte turar og eg fekk tatt nokre bilete som de kan sjå under her.

Stakkars Pia hadde fått for mykje regn og stygt vêr. Her er kva ho sa då ho merka at det byrja å snø: Eg såg mot vindauget og såg noko kvitt (altså ikkje regn) og tenkte det var halg. Men så kom det ingen lyd! Så va det snø!

Bilete: 1. billys 2. snøball 3.Kattekismus

4. minusgrader 5. Unn Iren og Kattekismus

Nordtangen

Eg var på Nordtangen i helga for å få ei innføring i det nye programmet til Noregs KFUK-KFUM-speidarar. Det var omtrent 30 leiarar som deltok. Me tok fly til Gardermoen og kjørte
leiebil vidare. Det var skikkeleg mykje snø der, glatte vegar og stjerneklart (den siste berre fredag, før det starta å snø igjen). Me fekk så julestemning i bilen, så me tok eit par julesangar.

Det nye programmet er skikkeleg bra. Namna er nye og opplegget mykje meir heilhetleg. Seinare skal me reise til gruppene og fortelje om det. Me fekk prøve ut noko av det i helga og så åt me sjølvsagt mykje god mat.

Bilete: 1.Nordtangen, 2.lage wok på bålet, 3.leik, 4. snøvêr, 5.kursing, 6.god mat, 7.bil med snø (evt. snø med bil), 8.istapp på skilt Gardermoen, 9.leirbålskappe, 10.Norges KFUK-KFUM-speidere

Snø

ja nå komme de snø! Eg va på Nordtangen i helgå å gleda meg sånn te å komma heim å le av adle dåkke så faktisk har savna å gå på ski, å så bjynne de å snø rett før eg komme heim! De e dårligt gjort!

Klimpre klimpre

Pia har lert seg å spela gitar! Eller de vil sei,

eg har lert na fem gitargreb... Men hu e kjempeflinke!

Bare spør om hu kan ta ein liden konsert for deg

neste gong du treffe na.

Havregrynsgraut til 2 personar (eller til ei skikkeleg svolten Solvor):

2 dl vatn
1 dl havregryn
litt salt
litt vaniljesukker

kok og et!

Cellegruppa
e ein fine ting. Eg va på de i dag. De e koseligt å lererikt å kjekkt. Anbefale adle å få seg ei cellegruppa viss dåkke ikkje allerede har de.







Cellene i ei appelsin er små, men me kan sjå dei